Ana içeriğe atla

"A Series of Unfortunate Events" Dizisi İncelemesi

Talihsiz Serüvenler Dizisi kitaplarıyla ve filmiyle çoktan gönlümü kazanmıştı. Netflix dizi haberini verdiğinde haliyle meraklı bir bekleyiş başladı. Oyuncu kadrosunun açıklanmasıyla bu heyecan iki katına fırlamış oldu. Çünkü Kont Olaf karakterini Neil Patrick Harris'in oynayacağını duyurdular. Zaten diziyi izlediğinizde anlayacaksınız bir insan bir karaktere bu kadar cuk oturur. İzlediğimiz oyunculuk müthiş. Bunun yanı sıra çocuk oyuncular Neil Patrick Harris'in yanında hiç sönük kalmıyorlar.



Hikayeyi bize Lemony Snicket anlatıyor diyebiliriz çünkü sahneleri sık sık kesip olayları bize açıklıyor. Gerçekten dizinin tadı tuzu olmuş bir ayrıntı. Ayrıca filmde daha karanlık olarak gördüğümüz Snicket'a dizide sempati duymaya başlıyoruz. İlerleyen sezonlarda kimileri için dizinin favori karakteri bile olabilir.

Kitaplardan uyarlama konusunda başarısını da göz ardı etmemek gerekir. Benim gözüme takılan bir eksik yoktu. Ayrıca izleyenlerde kitapları yeniden okuma isteğini uyandırması kaçınılmaz bir yan etki şimdiden uyarıyorum.

Filmle karşılaştırmaya gelecek olursak; ben film kadar başarılı bir uyarlama beklemiyordum ama çok daha iyisini yaptıklarını düşünüyorum. Dizi ister istemez kitabı çok daha iyi yansıtıyor. 

Dizinin genel havası karamsar tahmin edebileceğiniz gibi. Ancak bazı anlar bizi renk cümbüşlerine de sürüklüyor. Bu benim için izlemeyi çok keyifli hala getiren bir detaydı. 



Şimdi biraz spoiler barındıran kısma geçiyorum. (Çok kritik bir spoiler vereceğimden değil ama yine de uyarıyorum :) )

Kitap okumayı seven karakterleri her zaman sevmişimdir. Klaus karakteri bunu muhteşem bir şekilde zaten karşılıyor. Ama bir Justice Strauss karakteri vardı ki beni muhteşem kütüphanesiyle kendine hayran bıraktı. Bol bol kitaplı sahneler gördük sayelerinde.


Tamam serinin adından talihsizliği zaten biliyoruz ama hiç bu denli hayal kırıklığına uğradığım olmamıştı. Diziyi izleyerek okuyanlar anladı sanırım. Anne-Baba sahnesinden bahsediyorum.Gerçekten o sarı kapıyı asla unutmayacağım ve gördüğüm her sarı kapı ben de bir umutsuzluk hissi yaratacak.

Sunny serinin en küçüğü. İnanılmaz tatlıydı. Sürekli yüzünde gereksiz bir efekt yapılmış olsa bile onun olduğu sahneleri ister istemez bir gülümsemeyle izliyorsunuz. Yine de umarım ikinci sezonda buna dikkat ederler.

Diziye genel puanım 8.5/10. Kesinlikle izlenmeye değer. Özellikle Talihsiz Serüvenler Dizisini okumuş birini hayal kırıklığına uğratmayacağını düşünüyorum. Dizinin ikinci sezon onayı çıktı mı bilmiyorum ama ben çıkar diyorum. 

Yazıyı okurken dinleyebileceğiniz dillere dolanan jeneriğinin linkini de buraya bırakıyorum.

https://www.youtube.com/watch?v=0GeCPanRHU0

Yorumlar

  1. Bu güzel yazı için teşekkürler. Spoiler kısmını okumadım, diziyi izlemeden sonrasına saklıyorum :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Westworld İncelemesi ve Sezon Finali Çözümlemece : Nolanlar Aşkına

"Anılar bilince giden yolda ilk basamaktır. Anılarını hatırlamazsan, hatalarından nasıl ders çıkarabilirsin?" Nolan kardeşler sinema tarihine geçmiş güzide nimetlerimizdendir bana göre. Jonathan Nolan'ı belki de Westworld ile tanıdınız, fakat bazılarınız onu Person of Interest dizisiyle de tanımış olabilirsiniz. Person of Interest, Westworld kadar başarı elde edemese de daimi seyirci kitlesini yakalamış, zamanında reyting düşüklüğüne rağmen kitlesinden gelen yoğun talep üzerine çekimler finale kadar devam edebilmiştir. Bu dizilerde de olduğu gibi Nolan kardeşler eserlerinde ters köşe yapmayı ve insan doğası, gerçeklik kavramı ve iyi-kötü çatışması gibi temalar kullanmayı amaç edinmişlerdir. Bu bakımdan Westworld sadece bir bilim-kurgu dizisi olmaktan çıkmıştır. Ayrıca ilgilenirseniz dizinin üzerinden uyarlandığı 1973 yapımı Westworld filmini de izleyebilirsiniz. Westworld... Dünya'nın monotonluğundan sıkılan, yeni maceralar, hikayeler ve 'insanlar' a...

Mars'a Yolculuk

Bu duruma geldiğimize inanamıyorum. Mars’a giden ilk insanlardan biri olma şansını yakalamışken, yaşadığımız kaza yüzünden Mars’ta ilk ölen insanlardan biri olacağım. Keşif gezisi için yola çıktığımız toplamda on kişiydik. Sorunsuz sayılabilecek bir yolculuğun ardından, Mars’a çok yakın bir noktada bu kazayı yaşadık. Mars’a zorunlu inişi başarmış olmama rağmen benim dışımdaki dokuz astronot hayatını kaybetti. Şu anda hayatta olmam da bir anlam ifade etmiyor. Çünkü oksijenim bir saat içinde tükenecek ve ben de öleceğim. Benim adım Sema. Bu keşif için Türkiye tarafından görevlendirilen astronotum. Bu kara kutu kaydını keşif robotlarından birinin bulup dünyaya ulaştırması umuduyla bırakıyorum.      Dakikalarım tükeniyor ve ölümü gittikçe daha yakınımda hissediyorum. Aklım düşüncelerle dolu.Ölüm korkumu düşünüyorum. Hayatım boyunca ölmekten ve bir şeyleri yarım bırakmaktan korkmuştum. Bilirsiniz ölmeden önceki yapılacaklar listesinde yüzlerce eksikle ölmek herkes için kor...

Farklılaşma

Yataktan kalktı. Yine aynı sabah diye geçirdi aklından. Sabahlardan farklı olmalarını beklemesinin anlamsız olduğunu iyi biliyordu aslında. Farklı olması gereken şey kendisiydi. Ama ne yaparsa yapsın bunu beceremiyordu. Ailesi, arkadaşları hatta tüm dünya onu sıradan olmaya zorlayan engellerdi. Neyse diye geçirdi içinden neyse. Saat henüz kendisi dışında herkesi suçlamak için çok erkendi. Yüzünü yıkamak üzere banyoya gitti. Hep aynı yüz diye düşündü. Düşüncelerini değiştirerek dünyaya bir fark katamıyorsa belki de yüz şeklini değiştirmeliydi. Bu ne demek oluyordu: tabi estetik ameliyat. Saçma diye geçirdi içinden. Diğerlerine benzemekten bu kadar kaçarken toplumun dayattığı algılar doğrultusunda bir de estetik ameliyat mı olacaktı? Çok saçma… Kendisiyle günlük muhasebesi henüz bitmemişti ancak buna iş yerinde boş kaldığı anlarda da devam edebilirdi. İşe gitmek üzere evden çıktı. İş yerindeki o lanet masayı düşündükçe midesi bulanıyordu. Kendisindeki sorunu çözemiyordu henüz. D...